Zainketa aringarriak: Familia

Post honekin Lori Thompsonen hitzaldiaren berri eman nahi dizuegu… eta honekin batera argazki batzuk doazkizue. Urriak 22, asteazkena, hego haize dotorea, Athletic jokoan…ezin da ezer antolatu Zarautzen, gainera gaia ere gogorra, baina jende dexente bildu ginen Modelo Aretoan, 70 lagun inguru. Halere webgune honetako lotura honetan ikusi dezakezue hitzaldiaren bideoa gure Youtubeko kanalean.

Heriotzari dagokionez… haurrak bezalakoak gara, ezkutaketan jolasten ari direla, begiak itxi eta inork ezin dituela ikusi irudikatzen dutenean.

Lori Thompson psikologoak ikuspegi sakon eta humanista eskaintzen du bizitzaren amaierako prozesuan zaintzaileek eta familia inguruneak betetzen duten paperari buruz. Jarraian, jorratutako funtsezko puntuen laburpena:

1. Zainketa Paliatiboen Definizioa eta Mitoak

• Ikuspegi Holistikoa: Zainketa paliatiboek ez dute soilik min fisikoa tratatzen; gaixoaren eta haren familiaren dimentsio psikologikoak, sozialak eta espiritualak ere hartzen dituzte kontuan.

• Arreta Goiztiarra: Thompsonek gezurtatu egiten du azken egunetarako soilik direnik; egokiena esku hartze goiztiarra da, gaixotasunaren ibilbidea prestatzen laguntzeko.

• Bereizketa Garbia: Azpimarratzen du zainketa paliatiboak ez direla sedazioaren edo eutanasiaren sinonimo, eta aurretiazko nahien agiria tresna baliagarria dela bizitzaren amaierako nahi, desio orokorrak adierazteko.

2. Familia eta Inpaktu Emozionala

• Familia krisia: Gaixotasunak “ur gaineko tanta” baten moduan funtzionatzen du, inguruko guztiak ukitzen dituzten uhinak sortuz.

• Erreakzio Ohikoak: Shock egoerak, amorrua, beldurra eta tristura aipatzen dira. Hizlariak Elisabeth Kübler-Rossen eredua nabarmentzen du egokitzapen fase horiek ulertzeko.

• Heriotzaren Tabua: Heriotza gai debekatu gisa tratatzeko joera soziala kritikatzen du, horrek familiei unea iristen denerako prest egotea zailtzen baitie.

3. Zaintzailearen Rolak

• Zaintzaren Etika: Zaintza oinarrizko balio sozial gisa aldarrikatzen da, justiziaren parekoa. Thompsonek azpimarratzen du zaintza funtsezkoa izan dela gizakiaren biziraupenerako.

• Zaintzailearen Sindromea: Higadura fisiko eta psikologikoaz ohartarazten du, batez ere emakumeen kasuan (haiek egiten baitituzte lan horien %80). Hizlariak “bestea edo ni zaintzea” aukeratu beharrean, “bestea eta ni zaintzea” proposatzen du.

• Familia dinamikak: Hainbat profil aipatzen ditu, hala nola “Bilboko semea” (urrunetik iritzia ematen duena baina zuzenean zaintzen ez duena) edo “zaintzaile heroikoa” (gaixotu arte bere burua sakrifikatzen duena).

4. Egoera Bereziak: Dementzia eta Alzheimerra

• Aurretiazko Dolua: Dementzien kasuan, familiak pertsona “bizirik” dagoela galtzen du urteetan zehar.

• Kontzientzia Terminalaren kasua: Familia askok ez dute dementzia gaixotasun terminal gisa hautematen amaiera iritsi arte, eta horrek prestakuntza psikologiko falta dakar.

5. Indartze Espirituala eta Erresilientzia

• Zentzuaren Bilaketa: Viktor Frankl aipatuz, sufrimenduan ere helburu bat aurkitzearen garrantzia azpimarratzen da.

• Espiritualtasuna: Ez da erlijiora mugatzen; ondareari, uzten dugun arrastoari eta bizitzaren misterioari buruzko galderak barne hartzen ditu.

• Agur errituak: Errituak eta ospakizun komunitarioak mantentzeko beharra nabarmentzen du, galera modu osasuntsuan barneratzen laguntzeko.

Ondorioa: Lorik proposatzen duena heriotza modu naturalean ikusteko gonbidapena da, zaintzaileen lan ikusezina baloratzeko eta ulertzeko gaixotasun sendaezin bat aldatu ezin dugun arren, beti aukeratu dezakegula horri aurre egiteko jarrera.